نظریۀ علمی تکامل یا فرگشت براساس انتخاب طبیعی که در اواسط قرن نوزدهم و توسط چارلز رابرت داروین[1] مطرح گردید، به توضیح چگونگی و علل فرگشت میپردازد. نظریه تکامل بیان میکند تنها نسلی از جانداران توانایی زندهماندن و ادامه را دارند که هماهنگی بیشتری با تغییرات محیطزندگی خود کسب کرده باشند.
بعد از ارائۀ نظریۀ تکامل، این نظریه بر سایر علوم تأثیرگذاری اساسی داشت و منجر به تغییر در پارادیم بعضی علوم شد. روانشناسی تکاملی، پزشکی تکاملی، اخلاق تکاملی، اقتصاد تکاملی و ...؛ نشانگر این است که نظریۀ تکامل به عنوان یک ابر نظریه بر بسیاری از علوم دیگر تأثیر گذاشته و خواهد گذاشت.
پژوهش نیز از این قاعده جدا نبوده است و ارائۀ فلسفۀ پژوهش پراگماتیسم یا اصالت عمل یکی از نمودهای آن بوده است. در دیدگاه پراگماتیسم، انتخاب روش پژوهش بر مبنای کارآمدی و سودمندی آن در عمل تعریف میگردد. پژوهشگر مجاز است طیفی از روشها را برای حل مسألۀ پژوهش خود استفاده نماید که روش پژوهش آمیخته از این نوع میباشد.
از منظر انتخاب موضوع و مسألۀ پژوهش، پژوهشگران باید برای ماندگاری خود و ارجاعدهی پژوهش خود توسط دیگران به موضوعاتی توجه نمایند که موردنیاز جامعه است و مخاطبان پژوهش حاضرند برای پیشنهاد پژوهشی آنان وقت و هزینه صرف نمایند. انتخاب موصوعاتی کلی و فرضیههایی واضح و پیشنهادهایی عمومی و کلی که بدون پژوهش هم میتوان به آنها رسید، در مسیر پژوهش تکاملی قرار ندارد و ماندگاری پژوهش و پژوهشگر را در حوزۀ پژوهش با مشکل مواجه میکند. پژوهشهایی میتوانند ترند شوند و مورد اقبال قرار گیرند که با نیازهای محیطی سازگار باشند.
با امید به انجام پژوهش های تکاملی و انتخاب بهترین موضوعات در تطابق با نیازهای بهروز جامعه. پروفسور محسن نظری سردبیر مجلۀ مدیریت کسب و کار نوین
)