تأثیر فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی بر رفع ناترازی‌های اقتصادی و دستیابی به توسعه پایدار با نقش تعدیلگر تامین مالی جمعی (مطالعه موردی: شرکت بیمه البرز)

در دهه‌های اخیر، فناوری‌های نوظهور، به‌ویژه هوش مصنوعی، به‌عنوان محرکی مؤثر برای تحول اقتصادی و اجتماعی شناخته شده‌اند. با این حال، کمبود منابع مالی و محدودیت در بهره‌گیری از روش‌های نوین تأمین مالی جمعی، از مهم‌ترین موانع اجرای پروژه‌های مبتنی بر هوش مصنوعی به شمار می‌رود. ازاین‌رو، پژوهش حاضر با رویکرد کمی و روش توصیفی–علّی (همبستگی)، به بررسی تأثیر فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی بر رفع ناترازی‌های اقتصادی و دستیابی به توسعه پایدار با نقش تعدیل‌گر تأمین مالی جمعی پرداخته است. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان شرکت بیمه البرز آشنا با فناوری‌های هوش مصنوعی و طرح‌های تأمین مالی جمعی بوده و نمونه‌گیری به روش تصادفی طبقه‌ای انجام شده است. داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزارهای AMOS و Excel تحلیل شدند. نتایج نشان داد فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی با نقش تعدیل‌گر تأمین مالی جمعی، تأثیر مثبت و معناداری بر رفع ناترازی‌های اقتصادی (β=0.70) و دستیابی به توسعه پایدار (β=0.51) دارند. همچنین، طراحی و اجرای طرح‌های نوین تأمین مالی جمعی توسط شرکت بیمه البرز می‌تواند نقش مؤثری در تجهیز منابع مالی، کاهش ناترازی‌های اقتصادی و تحقق اهداف توسعه پایدار ایفا کند.